>“天问哥哥,你很有钱是吧?”
text-wrap-mde:nwrap;"
>
text-wrap-mde:nwrap;"
>“还好吧。”
text-wrap-mde:nwrap;"
>
text-wrap-mde:nwrap;"
>“那你需不需要保镖呀?你别看我瘦,个头也不高,但我很能打的,不信……”
text-wrap-mde:nwrap;"
>
text-wrap-mde:nwrap;"
>“我信!”
纪天问急忙开口,生怕少女一言不合,再把他扛起来满街跑。
text-wrap-mde:nwrap;"
>
text-wrap-mde:nwrap;"
>赵以晴挤出一张笑脸道:“天问哥哥,我给你当保镖吧?你不用给我工资,只要每顿饭,都能让我吃饱就好了。”
text-wrap-mde:nwrap;"
>
text-wrap-mde:nwrap;"
>“可以。”
纪天问爽快的点头答应下来。
text-wrap-mde:nwrap;"
>
text-wrap-mde:nwrap;"
>只需要管饭,就能换来这么一位饭量大、力气大、小熊大……咳,最后一点不重要。